Persona non grata

Wiktor, ambasador Polski w Urugwaju boleśnie przeżywa nagłą śmierć ukochanej żony Heleny. Przyjeżdżając do kraju spotyka rosyjskiego wiceministra spraw zagranicznych, Olega, z którym przyjaźnił się przed dwudziestu laty. Wówczas był działaczem podziemia, a Oleg stawiał pierwsze kroki w dyplomacji sowieckiej w Polsce.
Z tamtych lat datuje się ich zażyła przyjaźń obciążona dwoma podejrzeniami.
W oczach Wiktora Oleg mógł być w swojej ambasadzie oddelegowany do infiltrowania polskiego podziemia. Po drugie bliska przyjaźń Olega ze zmarłą właśnie żoną Wiktora zawiera w sobie podejrzenie, czy zmarła nie zdradziła męża z ujmującym do dziś Rosjaninem.
W polskiej ambasadzie w Urugwaju z polecenia Wiktora pracuje jego młody protegowany, Waldemar, który ze studiów w Rosji przywiózł żonę Rosjankę - Oksanę, która jest kobietą ujmującej urody.
Po powrocie z Polski Wiktor nieświadomie przelewa część swoich uczuć do zmarłej żony na małżonkę swego podwładnego. Polska ambasada pilotuje transakcję zbrojeniową, w której Rosjanie są konkurentami. Transakcja ta jest bardzo ważna dla Polaków.